Canım uzun uzun yazmak istiyor aslında. Satırlarca değil ama; paragraflarca da az gelir. Şöyle sayfalar dolusu aklıma ne geliyorsa yazmak bahsettiğim şey.

Ama yazamıyorum. Tıkanıp kalıyorum yazmaya başlayınca. Daha fazla dayanamıyorum artık, beklemeye, durmaya. Koşmak da değil, kelimenin tam anlamıyla uçmak istiyorum. Yakalanamayayım. Tutamasınlar.

Sıkıldım artık çünkü. Böyle devam ettikçe yerimde saymaktan daha ileri gidemiyorum. Bir şekilde başlamam gerekiyor. Hal böyle olunca da stres yapıyorum sürekli. Sadece yaşlanıyorum. Sadece duruyorum. Hayallerimden her geçen saniye uzaklaşıyorum sanki.

Tüm bu düşündüklerime rağmen, yine de umudum var. Az kaldığını hissediyorum yine de içimde bir yerlerde. Belki az kalmış olmasını umuyorumdur, bilmiyorum. Artık başlamak için, haricinde kalan her şeye karşı umarsızım tek kelime ile. Artık daha fazla şeyi umursamak, daha başka şeyleri önemsemek istiyorum.